11 januari 2008

at 19:00

De Libanese kunstenaar en performer Rabih Mroué heeft in de afgelopen tien jaar met veel succes in allerlei landen opgetreden, voornamelijk in het kader van theaterfestivals. Hij is een van de meest pertinent kritische kunstenaars die tegenwoordig, zowel binnen als buiten Libanon, hun stem laten horen. In de performance Make Me Stop Smoking reconstrueert hij het door crises en oorlogen verwoeste, radicaal heterogene landschap van Libanon, aan de hand van talloze anonieme en persoonlijke documenten, video's, foto's, krantenknipsels en ooggetuigenverslagen, die hij samenvoegt tot een complex systeem van zich vertakkende vertellingen. Hiermee trekt hij de waarachtigheid en bewijskracht van dit archiefmateriaal in twijfel, evenzeer als de geldigheid van een gereconstrueerde 'werkelijkheid'. Wat gebeurt er wanneer men zich een verloren gegaan landschap opnieuw toe-eigent door middel van een gearchiveerde representatie?

"Ik verzamel nu al 10 jaar waardeloos materiaal dat ik zorgvuldig sorteer, documenteer, indexeer en voor beschadiging behoedt. Het materiaal bestaat uit knipsels uit plaatselijke kranten, foto's, interviews, nieuwsberichten, fragmenten van televisieprogramma's, voorwerpen en allerlei dingen ... Inmiddels heb ik dus iets wat op een archief lijkt, of laten we zeggen dat ik een echt archief bezit dat alleen op mij betrekking heeft: een soort toegevoegd geheugen dat verschillende hoeken van mijn woonruimte inneemt, ondanks het feit dat ik het niet echt nodig heb. Het is een bedacht geheugen, dat me uitput en waarvan ik mezelf niet los kan maken. Daarom zal ik bepaalde delen van mijn archief onthullen, in de hoop dat ik – door het openbaar te maken – van het gewicht ervan verlost wordt. Dit wordt mijn poging om een geheugen te vernietigen dat niet in staat is om zichzelf te wissen." – Rabih Mroué